Aan alles komt een eind, en zo ook aan mijn voetbalcarrière

Vandaag een blog over een tijd die me altijd bij zal blijven. De titel zegt het al… Na 10 jaar lang voetballen, ga ik stoppen. Een voetbalcarrière is eigenlijk wel een raar woord, maar als ik zo terug kijk is het toch wel een carrière op z’n best geweest! Van een 9-jarig meisje die begon op SVS naar eindigen bij Sparta Rotterdam. 6 jaar lang hoofdklasse gespeeld, 6 keer kampioen geworden, tweede in de beker en Nederlands Kampioen geworden! Ik ben blij dat ik het een carrière kan noemen! Ik neem jullie graag mee in deze tijd, lees je mee?

Het begon allemaal nadat ik 5 jaar lang gehockeyd heb. Ik vond er niks meer aan en ik wou maar al te graag op voetbal! Ingeschreven en yes we konden beginnen hoor! Ik begon in de D’tjes waar allemaal meiden zaten die ook net begonnen waren. Het was een superleuke groep en ik kon niet wachten om te beginnen met de wedstrijden!

 

Mijn tijd bij SVS

Ik begon als 10-jarig meisje bij SVS. Mijn positie werd rechts voor en ik vond het heerlijk om lekker achter die bal aan te redden! In de 1e klasse 03 begonnen we, maar het bleek al gauw dat dit veelste hoog voor ons team was. Even een paar poules lager en zo werden we al gelijk kampioen in het voorjaar! Twee jaar later gingen we naar de C. Mijn team was nog steeds bij elkaar en dit jaar waren we weer kampioen geworden in zowel het najaar als in het voorjaar! En je raad het al, ook in het tweede jaar van de C’tjes werden we kampioen! Nog steeds als team gingen we door naar de B’tjes. We gingen eindelijk de hoofdklasse in. Het hoogste wat je hebt bij de junioren. Ook hier zijn we kampioen geworden en wat voelde het goed om met deze super meiden de allerbeste te zijn! 5 keer kampioen in 5 jaar! Ik ben trots!

Ik sprak en zag de meiden uit mijn team niet alleen tijdens de trainingen en wedstrijden. We waren al echte ‘dames’ en wij wisten het wel hoor! We wouden maar al te graag samen gaan shoppen en buiten rondhangen. Verjaardagfeestjes en leuke weekendjes weg was alles! Het was een super mooie tijd… Heerlijk om aan terug te denken!

Helaas ging ons team door bepaalde omstandigheden uit elkaar… Mijn drie beste vriendinnen moesten ons verlaten en weg van de club. Het was enorm oneerlijk, maar wat moesten wij als 15-jarige hier nou aan doen. Ik wist het niet en ik vind het zo zonde wat er door de tijd heen gebeurd is. De trainers waren de vaders van deze meiden en helaas moesten hun ook mee en zo kregen we twee nieuwe trainers. Met deze nieuwe trainers gingen we verder in de Hoofdklasse. Net als de jaren hiervoor zijn we ook hier weer kampioen geworden, maar dat was niet de enige prijs dit jaar! Wij mochten deelnemen aan het NK! Het Nederlands Kampioenschap voor B-junioren. Het was zo’n enorm leuke dag! Met een party bus gingen we hierheen. Op deze dag waren alle teams uit heel Nederland die ook hoofdklasse spelen en kampioen zijn geworden. We kwamen in de finale te recht! Alleen al dat we zo ver waren gekomen was al super! Ik kan me de wedstrijd nog zo goed herinneren… Het bleef 0-0 en er moesten penalty’s genomen worden. Gelukkig hadden wij de beste meiden hiervoor! De penalty’s gingen gelijk op, tot onze keeper een penalty stopte! Wat een blijdschap was daar aanwezig! Wij moesten er nog één scoren en dan waren we Nederlands Kampioen! De spanning was erg hoog! Ik durf niet meer te zeggen wie de laatste penalty nam, maar het was er één die voor duizend telde! Wij waren Nederlands Kampioen! Één van de mooiste prijzen in m’n leven! Wij waren de beste en niemand pakte dat meer van ons af! Iedereen was zo trots op elkaar! We hadden nu twee prijzen. Kampioen in Hoofdklasse en Nederlands Kampioen. Wij wouden natuurlijk voor de tripple gaan. We stonden namelijk ook nog in de finale van de beker! Deze dag was iets minder leuk, want helaas verloren we deze wedstrijd met penalty’s… Ondanks dat, was dit het mooiste jaar van allen! We waren zo sterk en ik had dit voor geen goud willen missen!

Het jaar 2016/2017 had precies moeten lopen als het jaar ervoor. We zouden met z’n alle over gaan naar de A-junioren en we zouden er weer een super jaar van maken. In de zomer van 2016 begon mijn stage bij Axxicom en daardoor kon ik in eerste instantie niet veel trainen en wedstrijden spelen. Gelukkig had ik kunnen regelen dat ik op alle trainingen aanwezig kon zijn. Zo kon ik toch nog goed mee met de groep. Helaas heeft dit niet zo mogen zijn. De trainers besloten namelijk twee meiden uit de groep te gooien, omdat hij vond dat er te veel meiden in de groep zaten. Je mag om precies te zijn met 16 meiden het seizoen beginnen en wij hadden er 17. De trainer wou hoe dan ook met 15 verder… Al mijn vriendinnen zaten in de groep en uiteindelijk besloot de trainer een ander meisje en mij eruit te gooien. Ik had zo me best gedaan om vrij te regelen met m’n stage en toch kon ik weg. Het was allemaal zo oneerlijk, maar het maakte hem allemaal niet uit. Met tranen en boosheid op de club stopte hier mijn tijd bij SVS.

 

Mijn jaar bij BVV Barendrecht

Ik ging opzoek naar een nieuwe club, die net zo goed was als het team bij SVS. En die heb ik gevonden ook! Ik ging naar BVV Barendrecht en wat was dit een leuk jaar! We zijn dan wel geen kampioen geworden, we hebben de beker niet gewonnen of er was geen NK maar ik heb het enorm naar m’n zin gehad. De meiden waren zo gezellig en dit had ik voor geen goud willen missen! Ik had het geluk om ook samen met dit team in de hoofdklasse te mogen spelen, waar we uiteraard tegen SVS kwamen te spelen. Een van mijn mooiste wedstrijd was dan ook tegen SVS. Wij, BVV Barendrecht hadden met maar liefst 0-5 mogen winnen, waar ik er 4 gescoord had. Dit voelde als een heerlijke terugpak op m’n oude trainer, voor wat hij weg gedaan heeft! Zo kon die eens goed zien wat hij heeft laten gaan.

Mijn laatste dag met de meiden was op het Girls Soccer Toernooi bij IFC. Een enorm leuk toernooi waar we 1e geworden zijn. Ik heb hier zo genoten en dat wou ik ook. Ik ging weg bij BVV, omdat ik het niet kon vinden met de trainer. Enorm jammer, maar wat mis ik deze meiden. Ik had het voor geen goud willen missen in al deze jaren!

Mijn laatste jaar bij Sparta Rotterdam!

Na het seizoen bij BVV, ging ik naar Sparta Rotterdam. Mijn twee hele goede vriendinnen van SVS gingen hier ook heen en ik wou maar al te graag weer met hun voetballen. Daarnaast zou ik naar Vrouwen 1 gaan en derde klasse komen te spelen. Ook bij Sparta had ik een enorm leuk team. Super fanatiek (waaronder de trainer).

Dit seizoen heb ik niet helemaal af kunnen maken vanwege mijn eindstage. Mijn eindstage ging van start vanaf Maart en hierdoor was ik niet veel beschikbaar. Ik richtte me liever op m’n stage en het halen van mijn diploma. Dat betekend niet dat ik geen leuk jaar heb gehad want dat was het zeker wel! Ik heb enorm veel geleerd en weer op een andere positie leren spelen. Namelijk rechtsachter! De trainer geloofde in mij als opkomende verdediger en daar heb ik uiteindelijk m’n draai in kunnen vinden! Met een mooi laatste toernooi afgelopen zaterdag was dit het einde van mijn voetbalcarrière.

 

Ik heb 8 enorm leuke jaren gehad, met ups & downs, goede vriendinnen en een aantal enorm leuke wedstrijden vol blijdschap! Ik wil iedereen bedanken waar ik deze jaren mee heb mogen doorbrengen en die er altijd voor me zijn geweest, ook de mensen die altijd langs de zijlijn gestaan hebben om ons te supporten! En ook papa en mama die kilometers ver gereden hebben voor een wedstrijdje!

Meiden en supporters, ik zie jullie gauw weer! ❤️

Geef een reactie

Abonneer nu!

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe blogposts