Als ik toen toch eens wist, wat ik nu weet.. Tweede keer Curacao!

Terwijl ik dit schrijf zit ik op 38.000 ft in de lucht. Nederlandse tijd 03:00 uur. Ik mag zo lekker met rust, even twee uurtjes mijn ogen dicht doen. De service zit er inmiddels weer op, het was een druk begin van de vlucht en het voelde even weer als vroeger. Als de tijd voordat het Corona Virus uitbrak. Bij het instappen waren er direct al veel vragen van families en koppels die niet naast elkaar zaten, maar ook kletsende mensen, gelach en gezelligheid. Iedereen leefde in het moment, daar waar je opeens wel dichter dan 1,5 meter bij elkaar mag zijn en niemand er iets van zei of het er over had. Het was fijn, ik genoot en wilde dat we weer terug konden naar de tijd van toen…

Tekst gaat door onder foto.

Mijn tweede keer Curaçao! Dit keer ging ik als passagier heen en hadden we zelfs 48 uur over! Aaaah! Hoe blij ik was toen ik deze vlucht op mijn rooster zag. Zo gelukkig, 48 uur over! 48 uur van de zon genieten! Met m’n koffertje en twee opzet tassen ging ik de deur uit. Op naar mijn vlucht! Het voelde dubbel, in het vliegtuig naar Curaçao maar niet werkend. Mijn hele crew was als passagier aanwezig vandaag. In uniform zaten wij 9 uur lang aan boord bij onze collega’s en wat ging de tijd sloom zeg! Het duurde en duurde maar. Na 8 afleveringen van Jane The Virgin en 3 afleveringen van Drag Race Holland waren we er ein-de-lijk!

Snel door naar het hotel, want het was natuurlijk weer borreltijd! Met twee crews waren we aan het genieten van een hapje en een drankje aan de bar en uiteraard met een prachtige zonsondergang. Ook deze keer mochten wij als crew het verblijf niet af. De bar was onze enige uitweg dus! Alhoewel, je kon natuurlijk ook op je kamer blijven… Nah, never mind! Iedereen was aanwezig, alle crew leden van 2 crews en het was gezellig. Er werd geklets, we deden aan speed daten – van tafel naar tafel zodat je met iedereen kan kletsen omdat je nu maar met 4 personen aan 1 tafel mag op Curacao – en later op de avond verplaatste we naar wat strandbedjes om daar spelletjes te doen. Wat een gemis was dit! Wijntjes en biertjes, gin-tonics en cocktails en alleen maar slap gelul! Het was zo leuk, het was weer als vanouds en het voelde zo vertrouwd…

Omdat het zo gezellig was hadden we geen benul van tijd en is het nog best laat geworden! Prima dacht ik, dan ben ik in ieder geval niet zo vroeg wakker. Wel optijd om rond 09:30 uur lekker aan het strand te liggen! We gingen bakken vandaag! Er waren twee leuke dingen deze stop. De eerste, onze crew was onwijs gezellig omdat er (onderander) meiden in mijn crew zaten waar ik vorig jaar bij Sunwing ook mee gevlogen had. Er werd dus lekker veel bij gekletst en mega hard gelachen. Het was zo leuk om elkaar na zo’n lange tijd weer te zien! – Voor de mensen die niet weten wat Sunwing is: Sunwing is een luchtvaartmaatschappij uit Canada waar TUI vorig jaar twee vliegtuigen van huurde voor het zomerseizoen. Ik, als TUI Crew Member, werkte daar toen op.

Het tweede leuke van deze trip was dat de broer (Floris) van mijn vriend en zijn vriendin (Lois) ook op het eiland waren voor hun twee weekse vakantie en ze brachten mij deze middag gezellig een bezoekje in Papagayo! Ik ben afgelopen zomer met mijn vriend Jochem, Floris en Lois naar Parijs geweest! Misschien ken je ze daar nog van 😉 – Lees hier de blog. Het was daarom erg leuk om elkaar ook op Curaçao te zien – en natuurlijk zien we elkaar in Nederland ook veel, staat ook weer zo raar in deze blog als ik dit er niet bij zet. Lois en ik zijn deze middag wezen snorkelen in de zee, we hebben veel vissen gezien maar weinig koraal. Ik denk dat je voor het snorkelen toch echt naar Bonaire moet. Als afsluiter van deze leuke dag hebben we heerlijke Sushi besteld bij Kyoto, wat naast ons hotel zit, en op het strand met een prachtige zonsondergang gegeten. Alleen maar ge-nie-ten!

Deze avond is het wat minder laat geworden. Rond 21:00 uur was ik alweer op mijn kamer, nog even een aflevering van Drag Race Holland – wat ik trouwens echt een geweldig programma vind om te kijken! Moest ik gewoon even gezegd hebben. Ik ben he-le-maal fan, Envy Peru is my absolutely FAVE! Anyways, dat gekeken te hebben, ging ik mijn Instagram nog even af en sloot ik daarna lekker mijn ogen. De volgende dag gingen we alweer naar huis en daar wou ik fit voor zijn!

De volgende ochtend weer lekker ontbeten, nog even aan het strand gelegen en vervolgens naar de kamer om me klaar te maken voor vertrek! Ook nog even de tijd gehad om een middagdutje te doen – wat me overigens altijd alleen maar veel en veel vermoeider maakt. Koffer inpakken, wat ik el-ke keer last minute doe en daardoor telkens bijna te laat kom… In ieder geval, hakjes aan, drie delige koffer mee en op naar de receptie. Uit checken, briefing doen en daarna nog snelle jelle wat fotootjes maken met de meiden! Want och och, als ik toen geweten had wat ik nu wist…

Een paar uur later hingen we alweer in de lucht. Bij het instappen waren er direct al veel vragen van families en koppels die niet naast elkaar zaten, maar ook kletsende mensen, gelach en gezelligheid. Iedereen leefde in het moment, daar waar je opeens wel dichter dan 1,5 meter bij elkaar mag zijn en niemand er iets van zei of het er over had. Het was fijn, ik genoot en wilde dat we weer terug konden naar de tijd van toen… De drukte ging over in de service. Als een raket gingen we de cabine door zodat we daarna snel de lichten uit konden doen en de passagiers lekker kon slapen. Voor ons nog een lange tijd te gaan, maar onder de collega’s was het gezellig. Er waren drie crew leden van wie het de allerlaatste vlucht was. Wat een gemis zal het worden voor ze, maar tegelijkertijd wist ik dat ik ook nog maar twee maanden had…

Op 30 november verloopt ook mijn contract bij TUIfly en door het COVID-19 virus wordt ook mijn contract helaas niet verlengt… Vorige week kreeg ik het te horen, maar ik ging er natuurlijk al wel van uit. Toch komt het hard aan. Mijn droom die ik na hard werken en heel wat jaartjes eindelijk had weten waar te maken, waar ik zoveel mooie momenten bij heb mogen mee maken, wat mijn passie is geworden, wat ik het allerliefste doe en waar ik anderhalf jaar van heb mogen genieten, moet ik even aan de kant schuiven…

Ik had zoveel hoop dat ik in November nog even kon vliegen, maar helaas staan er geen vluchten meer in mijn rooster. Deze Curaçao stop was dus mijn laatste vlucht… Ik had een veel mooier afscheid willen hebben en nemen. Zo terugdenkend, kan ik nu alleen maar denken aan: ‘Dat was um dan… Dat was dus m’n laatste landing, m’n laatste take-off, laatste briefing, laatste keer in onze beauty 787 – de laatste 737 kan ik me niet eens meer herinneren… De laatste keer een kijkje nemen in de cockpit, laatste keer dat heerlijke gevoel van even offline en weg van iedereen zijn en zelfs de laatste keer afval ophalen! Natuurlijk niet echt de laatste keer, cuz I Will be back! Maar toch, zo voelt het voor nu even…

In een volgende blog schrijf ik jullie wat meer over de periode die komen gaat en het einde van mijn contract. Maar voor nu hoop ik op een miracle, eentje net zo mooi als de mooie zonsondergang als op een van foto’s hierboven! Hopend dat er toch nog een vlucht in mijn rooster gezet word, want we hebben nog een hele maand te gaan… Ik schrijf jullie snel weer, tot snel!

Veel liefs,

Demi Bonita

 

Delen:

2 Reacties

  1. oktober 20, 2020 / 6:38 pm

    Wat balen!!!! Ik ga zo duimen dat ze je toch nog voor een onvergetelijke onverwachte vlucht gaan vragen.

    • demibonitax
      Auteur
      oktober 21, 2020 / 12:38 am

      Jaaa enorm!! Ik duim mee hoor hahaha dankjewel ?❤️

Geef een reactie

Abonneer nu!

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe blogposts